Strona o konstrukcjach antenowych, którą w ciemno mogę polecić

Jest taki gościu, który świadectwo uzdolnienia (zapasowy mirror) uzyskał, kiedy miałem niemalże roczek, a pierwszą licencję (zapasowy mirror) podpisywał mu jeszcze kolega Jerzy Węglewski (SP5WW) we własnej osobie.

Znak tegoż wzmiankowanego "weterana" to ciągle i niezmiennie SP8GSC (Krzysztof Szczucki). Człowiek ten przez wiele lat słuchał na przerobionym lampowym odbiorniku radiofonicznym "Stolica", a nadawał z naprawdę prostych konstrukcji "własnego wystrugu". Specjalizuje się w telegrafii i "obskoczył" już właściwie całą planetę. To według jego opisu (zapasowy mirror) już kilka lat temu zrobiłem swoją antenę skróconą na pasmo 80 metrów, która działa aż miło, także na 40 metrach (w dodatku jako mocno kompromisowa, bo strychowa).

adres strony internetowej SP8GSC ---> https://sp8gsc.pzk.pl/

dział antenowy ---> https://sp8gsc.pzk.pl/Anteny/Konstrukcje/Anteny.html

(zapasowy awaryjny mirror z działem antenowym, teleportowane do postaci rarpaczki)

 

Bardzo polecam! Jeśli się uczyć, to od najlepszych!

(Marcin Perliński)

1000 kilometrów z jednego wata, czyli tak działa propagacja

Mój jednotranzystorowy nadajniczek telegraficzny na pasmo 40 metrów wraz z opisaną dokładniej w tymże blogowpisie strychową anteną kompromisową (skróconą cewkami i nawet nie na to pasmo!!!) znów się spisał na medal, bo w dniu dzisiejszym (25 kwietnia 2023 roku, godzina 22:55) osiągnąłem taki oto rezultat:

Duma mnie rozpiera, ponieważ udało się "dolecieć" mniej więcej w okolice, gdzie mieszka Moja Córeczka.

Tylko 1 wat i sprzęt, który sam zrobiłem za jakieś 5 czy 6 złotych, bo większość komponentów z elektrośmieci.

(Marcin Perliński)

Zrozumieć indukcyjność cewki (8) — niezbędnik nawijacza dla zakresów VHF/UHF

To się ukazało w kwietniu Roku Pańskiego 1971, czyli kiedy byłem jeszcze u Mamy w brzuchu.

Gotowy nomogram LC, bardzo łatwy w użyciu, pokrywa zakresy od 20 MHz do 6 GHz.

źródło: Ham Radio Magazine 4/1971

Pełny materiał źródłowy zawiera tabele z gotowymi wymiarami oraz ilościami zwojów dla indukcyjności od 2 nanohenrów do 1 mikrohenra, a także liczne wskazówki i przykłady uwzględniające również i  mniej typowe sytuacje, kiedy cewka VHF/UHF musi przenieść większe moce (czyli np. w nadajnikach czy wzmacniaczach mocy wielkiej częstotliwości). Jest to opracowanie w języku angielskim i wymiary podaje niestety w calach, a grubości drutu jako AWG, ale można z tym jeszcze "jakoś żyć", jeśli się wie, jak to przeliczać. Jeden cal (= inch) to 2.54 cm.

Zakresy UHF (od około 400 MHz wzwyż) zasadniczo bazują już współcześnie na indukcyjnościach nie przypominających "zwykłych" klasycznych cewek w postaci "sprężyny", gdyż bardziej przyjmują postać litery "U" lub są tzw. linią mikropaskową, ale o tymże zagadnieniu będzie akurat osobny artykuł na moim zablogowaniu.

 

(Marcin Perliński)

Zrozumieć indukcyjność cewki (7) — tabelka "kobylańsko-wolszczakowa"

To ze słynnego dzieła Władysława Kobylańskiego i Sławomira Wolszczaka "Odbiorniki tranzystorowe" z roku 1973.

Osobiście fale długie radiofoniczne odbieram w oparciu o nieco odrębny "patent", ale zgadzam się z powyższymi tabelami w ich całej rozciągłości.

 

(Marcin Perliński)

Zrozumieć indukcyjność cewki (6) — dobór elementów LC, tabelka "iloczynowa" 150 kHz ... 60 MHz

źródło: Henryk Borowski "Cewki do odbiorników" (1954)

 

Przydatna tabelka z oczywistymi wzorami, które bezpośrednio z niej wynikają. Można tu działać w zakresie od 150 kHz (λ = 2 km) do 60 MHz (λ = 5 m).

Z moich amatorskich obserwacji wynika, że zalecane przybliżone orientacyjne praktyczne/warsztatowe "popularne" pojemności dla obwodów rezonansowych fal długich to od 300 pF do 1.5 nF, dla średnich 200-500 pF, dla krótkich około 40-180 pF, a dla (bardzo) dolnego UKF (tzn. 30-60 MHz) jakieś 10-30 pF. Wspominam o tym jedynie po to, aby przy konstruowaniu/obliczaniu, nie "zmasakrować sobie" tzw. dobroci cewki, czyli aby zapewnić w miarę rozsądne głębokości oraz stabilność oscylacji.  Przykład wykorzystania tabeli: Mam kondensator zmienny 30 pF i chcę do niego dobrać cewkę o takiej wartości, aby móc odbierać pasmo CB (27 MHz), czyli długość fali około 11 metrów. Odszukuję w tabeli najbliższe pasmo, czyli 10 metrów i widzę, że iloczyn wynosi 27.9, czyli spokojnie mogę zaokrąglić sobie do równych 28. I teraz wykorzystuję wzór w lewym górnym rogu tabeli, czyli 28/30 = 0.93 µH. Do tego kondensatora 30 pF będzie potrzebna cewka 0.93 µH, aby odbierać pasmo 27 MHz, czyli spokojnie mogę nawijać indukcyjność w okolicach 1 µH.  Takie proste i wygodne! Fizyka od roku 1954 nic a nic się nie zmieniła i wszystko działa!  

opracowanie tabeli: Henryk Borowski (1954)
 lekkie oczyszczenie skanu oraz dopisanie wzorów: Marcin Perliński

Zrozumieć indukcyjność cewki (5), czyli gotowiec dla nawijacza

Można to robić szybko i wygodnie nawet na rezystorach o różnej mocy oraz innych powszechnie i łatwo dostępnych kształtkach czy rdzeniach.

oś pionowa to indukcyjność w mikrohenrach, oś pozioma reprezentuje liczbę zwoi, krzywe odpowiadają różnym średnicom drutu nawojowego w emalii, kształtką jest rezystor jednowatowy

Cały materiał tutu.

Publikacja zawiera aż 12 wykresów-nomogramów, ułatwiających wykonanie dowolnych indukcyjności o wartościach od dziesiątek nanohenrów do stu mikrohenrów.

O grubościach drutu AWG/SWG/mm na moim zablogowaniu już był artykulik.

opracowanie/źródło: Earl Palmer (W7POG), Ham Radio Magazine 4/1977

Raz wydrukowane zostanie pod ręką na zawsze. 

Zachęcam do korzystania!

(Marcin Perliński)

A Pana Tadeusza Sznuka od tej strony pewnie nie znacie, czyli jak mały Tadzio mikrofon fachowo zapudełkował i nawet nagrodę dostał (1955)

 

Pełny tekst archiwalny tutu.

A największą nagrodą była niewątpliwie publikacja własnego artykułu w "Młodym Techniku".

Chyba w Polsce nie ma osoby, która by tego gościa nie lubiła i nie szanowała, więc proponuję przeczytać niezwłocznie, ponieważ i o elektroakustyce można się całkiem sporo dowiedzieć.

(Marcin Perliński)