Uruchomiłem pomyślnie na kawałku dykty (plecki od szafy), z wykorzystaniem około 4.5 metra drutu z silnika spalonego odkurzacza plus wtyczce antenowej i pięciu metrach najtańszego koncentryka (w Brico i razem z wtykiem za niecałe 19 PLN). Długości ramion dla Ślęży: VHF 40.5 cm, UHF 12.85 cm. Jest odbiór pokojowy wszystkich multipleksów w pomieszczeniu ceglanym na pierwszym piętrze, odległość od nadajnika jakieś 16 km w linii prostej. Licząc długość ramienia dzielimy liczbę 300 przez częstotliwość w megahercach, a otrzymany wynik (w metrach) dzielimy przez cztery. Zakres UHF liczymy na zasadzie średniej, przedział VHF na zasadzie dokładnego wyliczenia.
Szczegóły oryginalnego pierwotnego wzorcowego i starannego wykonania w tymże materiale jutubnym. Moja adaptacja jest bardziej partacka i korzysta z czterech drutów dla każdego subramienia (dwa skręcone na awersie dykty plus dwa takie same na rewersie dykty — mamy więc dwa pełne zwoje dla każdego ramienia). Każde ramię daje nam dwa zakończenia przewodów (czyli razem osiem sztuk). Cztery prawe zlutowane razem i do ekranu, a cztery lewe też zlutowane razem i do centralnej żyły. Odległość między ramionami jakieś 2 ... 3 cm, odległość między dziurkami, z których wyłażą zakończenia przewodów, około centymetra. Końcówki przyłączeniowe są oczyszczone z emalii, zlutowane i ułożone w taki sposób, aby uzyskać kształt podobny do tego, co LabFun osiągnął poprzez zastosowanie małej płytki drukowanej (odtworzenie oryginalnego kształtu daje nam wstępną symetryzację). Takie układy dopasowujące impedancję (transformujące zazwyczaj z 300 Ω do 75 Ω) były kiedyś powszechnie stosowane w dipolu prętowo-pętlowym dołączanym do radzieckich kolorowych przenośnych OTV "Elektronika". Odtworzyłem więc (mocno) z grubsza ścieżki PCB układające się w kształt "][".
Fotka przedstawiająca rewers dykty, dykta lekko się ugięła na skutek naciągu drutów, długość mojej dykty około 85 centymetrów, szerokość dykty 20 cm, grubość dykty 0.3 cm.
rewers dykty
awers dykty
grubość drutu
Odbiór VHF jest poprawny mimo faktu, że Ślęża kanał szósty wypluwa z polaryzacją pionową, a moja antena jest ustawiona dla polaryzacji poziomej.
Moje notatki do wyliczenia (dla Ślęży):
Wskazania sygnału na poszczególnych multipleksach:
MUX-1, 570 MHz, kanał 33
MUX-4, 482 MHz, kanał 22
MUX-2, 682 MHz, kanał 47
MUX-6, 674 MHz, kanał 46
MUX-3, 506 MHz, kanał 25
MUX-8, 184.5 MHz, kanał 6
Przypominam, że emisje rozsiewcze, wykonywane np. przez Emitel, są optymalizowane dla anten umieszczonych na masztach o wysokości 10 metrów nad poziomem gruntu, dlatego pasywna antena pokojowa lub balkonowa (= bez wzmacniacza) ma sens w przypadku odległości nie większej niż 25 km od nadajnika lub do 35 kilometrów dla anten strychowych (= dach pokryty klasyczną tradycyjną glinianą bezcementową dachówką ceramiczną, tzw. "karpiówką").
Oczywiście wszystko z zasobów Public Domain, gdyż skany wykonane i upublicznione przez Bibliotekę Narodową, a korekcje graficzne moje własne.
Gdyby ktoś chciał doczytać sobie korespondujące treści krajoznawcze, to niech skorzysta np. z tej inkarnacji.
Proponuję zachować powyższy materiał kartograficzny i czerpać z niego w ramach badań naukowych, propagowania wiadomości regionalnych, a nawet pieszych wypraw na Sobótkę.
Archiwalna mapencja z roku 1936, oczywiście Public Domain → zasoby z Biblioteki Narodowej, korekcje graficzne moje własne domorosłe →
Na mapie głównej Sowie nie zostały ujęte całościowo → jest tylko środkowa i południowa część, północnych rubieży nie wrysowano, ale Stołówki full komplet oczywiście.
W lewym dolnym rogu Waldenburger Bergland wraz z północnymi połaciami Gór Sowich (czyli z tym, czego zabrakło na mapie głównej), a w prawym dolnym Pradziad z całą okolicą.
A w środku cała reszta, czyli np. Złocisze, Bardziory oraz Masyw Śnieżnika także.
Wykopane u chłopaków (und девушек) z Biblioteki Narodowej:
Domena Publiczna, czyli się Januszom Biznesu piana z pyska co najwyżej potoczyć może ...
Kto lubi wyraziste kreski, może se to otworzyć jeszcze np. w IrfanView i "pojechać" po tym raz lub dwa razy narzędziem wyostrzającym.
Mleczna jest na mapie, czyli naprawdę konkretna rozdziałka — oznaczono Górę Dębową i nawet Kołaczów, ale Ernsdorfu nie widać, bo to już ponad 10 lat od przyłączenia do DDZ. Przystanek/dworzec kolejowy Niederstadt wyraźnie zlokalizowany. Uciechów ma w nazwie obie literki "d", czyli bardziej literacka inkarnacja zapisu nazwy tejże miejscowości. Höfendorf, czyli okolice ulicy Asnyka, czcionką tak wielką jakby to była Stolica Wszechświata, no i Majątek Ziemski Klinkenhaus (= ul. Kopernika przy Brzęczku) też zauważony.
Artykuł o posiedzeniu ówczesnej rady powiatowej z roku 1922. Widać
już nieciekawą sytuację gospodarczą (np. ceny podatków od posiadanych
psów są już raczej nieprzyzwoicie wysokie, czyli inflacja zaczyna się rozkręcać).
Jest wzmianka o ówczesnym staroście o nazwisku Seibold.
Schlesische Zeitung, Nr. 10-1922, 6. Januar 1922, Seite 2 (Kreistag Nimptsch)
Był taki czas, kiedy za niektóre bardziej wywrotowe lub przesadnie "nieobyczajne" zwrotki ściśle określonych pieśni biesiadnych można było nawet na pewien (przypuszczalnie raczej niezbyt długi czas) trafić do aresztu:
"Schlesische Zeitung"33/1941 → Breslau; Sonntag, den 2. Februar 1941, S.3
Oto współczesny rekonstruktorski przykład tego typu aranżacji:
... oraz transkrypcja z doprecyzowaniami:
Wenn ber wer'n in Himmel kumma,
Hat die Plag ei' End genumma! Hopsasa!
Do 'st ka' Amtmann und ka' Schinder! Ka' Soldate und ka' Sünder! Hopsasa!
Vorm Landrath könn' ber alles mache Und ihm eins Gesicht neit lache. Hopsasa!
Hopsa, hopsa! Rüber und nüber! Gimmer a Guschla, isch ga darsch wieder! Hopsasa!
In dam Himmel isch a Labe, Nischt zu frasse wie Kuche und Babe. Hopsasa!
Frasse wer'n ber wie de Fürschte, Sauerkraut und Laberwürschte! Hopsasa!
Is Duppelbier werd niemals sauer, Denn dart sein de besten Brauer. Hopsasa!
Hopsa, hopsa! Rüber und nüber! Gimmer a Guschla, isch ga darsch wieder! Hopsasa!
Do is kein Krieg, ka' Pest, ka' Hunger, Do labe ber immer ohne Kummer! Hopsasa!
Jacken werden ber neie krieschen Und uff Pfauenfedern lieschen! Hopsasa!
Soldate dörfen auch nit kumma, Das Sabel hat man den weggenumma. Hopsasa!
Hopsa, hopsa! Rüber und nüber! Gimmer a Guschla, isch ga darsch wieder! Hopsasa!
Kurz, ich freu‘ mich uf a Himmel Wie ufs Futtern Nachbarsschimmel. Hopsasa!
Oh, das ward a schönes Labe! Wann's doch Gatt bald möchte gabe! Hopsasa!
Drum lasst uns die Gebote hale! Dass morsch Türchen nicht verfahle! Hopsasa!
Hopsa, hopsa! Rüber und nüber! Gimmer a Guschla, isch ga darsch wieder! Hopsasa!
Hopsa, hopsa! Rüber und nüber! Gimmer a Guschla, isch ga darsch wieder! Hopsasa!
Paczka zbiorcza z materiałami uzupełniającymi tutaj.
Zachęcam do wykorzystania scenicznego i/lub dydaktycznego!
Kehr ich einst zur Heimat wieder,
früh am Morgen, wenn die Sonn’ aufgeht.
Schau ich dann ins Tal hernieder,
wo vor einer Tür ein Mädchen steht.
Kehrvers:
Da seufzt sie still, ja still und flüstert leise:
Mein Schlesierland, mein Heimatland.
So, von Natur, Natur in alter Weise.
Wir seh'n uns wieder, mein Schlesierland,
Wir seh'n uns wieder am Oderstrand!
Liebes Mädchen, lass das Weinen.
Liebes Mädchen, lass das Weinen sein.
Wenn die Rosen wieder blühen,
Ja dann kehr ich wieder bei dir ein.
Polecam do wykorzystania w ramach zajęć językowych i/lub krajoznawczych.
Do wydrukowania i powieszenia np. na tablicy ogłoszeń w pokoju nauczycielskim.
Подчинённый перед лицом начальствующим должен иметь вид лихой и придурковатый, дабы разумением своим не смущать начальство.
Einem Vorgesetzten gegenüber hat der Untergebene miserabel und ein bisschen trottelig dreinzuschauen, um mit seinem Verstand die Obrigkeit nicht zu verunsichern.
A subordinate should look shoddy and silly, so as not to embarrass his superiors with his understanding.
Przetestowane praktycznie (w roku szkolnym 1998/1999).
Bo po co wyważać otwarte drzwi, skoro nasi (pra)pradziadowie sprawę rozłożyli na czynniki pierwsze. Pan Roman Janowski (urodzony 100 lat przede mną, czyli w roku 1871) zagadnienie poprawnej identyfikacji rodzaju usystematyzował na około 60 stronicach swojego dziełka, które zostało zdigitalizowane przez koleżków (and koleżanki) z Polony. Treści Public Domain!
Jeśli obszerna wiedza z repetytki Staszka Bęzy okaże się (jakimś cudem jednak) zbyt skromna, to zestawienie Janowskiego powinno rozwiać wszelkie możliwe wątpliwości w sposób definitywnie ultymatywny.
Żyjący na przełomie XIX i XX wieku Roman Janowski(ok. 1871–1939) był autorem i współtwórcą prac oraz publikacji o charakterze edukacyjnym i językowym, w tym opracowań ułatwiających naukę gramatyki i struktur języka niemieckiego.
Bardzo cenne źródło dotyczące także i bieżących zmian populacyjnych, które w przypadku subkomponentu DDZ są chyba najwyraźniej drastyczne. Wisienką na torcie mogą być didaskalia etymologiczne. Dla porównania ciut nowsze dane.
W ramach regionalnych badań historycznych najprawdopodobniej bardzo przydatne. Proponuję koniecznie pokazać podopiecznym na zajęciach, a zwłaszcza uczniom uczęszczającym do szkół na terenie Dzierżoniowa, albowiem to Reichenbalia gębą pełną jak najbardziej i sakrucko ...
W sam raz do niewielkiego mieszkania w bloku. Proste i sprawdzone. 555 działa jako wyzwalacz i jako podtrzymanie czasowe (około 12 sekund), UM-66 odgrywa melodyjkę (najczęściej "Dla Elizy"), a BC547 wzmacnia audio. Można wpierdyknąć BC547C, wtedy zagra jeszcze trochę głośniej niż w przypadku standardowego BC547B.
"Zadzierżkę" czasową można modyfikować poprzez zmianę wartości elementów RC. Układ podtrzymania czasowego na 555 można wykorzystać w wielu innych celach, czyli uzyskujemy "gotowca" do zastosowań wszelakich.
Na podręcznikach Ernesta wychowali się Moi Rodzice (matura 1966 i okolice), a i ja sam się na jego dziełko w czasach "Jaruzela" także załapałem, jednak autor tenże wykonał jeszcze jedną bardzo konkretną robótkę. Oto ona --->
Powyższa publikacja zawiera aż 97 tekstów dydaktycznych wraz z objaśnieniami trudniejszych jednostek leksykalnych, a na końcu dopierdyknięto jeszcze podsumowujący słowniczek DE-->PL. Mamy więc kompletny ekosystem dydaktyczny np. dla uczniów szkół średnich, także takich, którzy myślą o szkolnym etapie OOJN czy studiach filologicznych, bo od czegoś przecież trzeba zacząć, a Ernest jest tradycyjnie dobry na wszystko.
Pytaj w bibliotekach i antykwariatach, wzgl. pobuszuj w niezależnych zasobach sieciowych, agregujących dziedzictwo intelektualne i kulturowe ludzkości. Materiał po raz pierwszy ukazał się w roku 1971, jednak były i kolejne wznowienia, np. w roku 1986. Stara ortografia, jednakże nie jest to chyba jakiś ważki mankament, który czyniłby tenże content zupełnie nieprzydatnym. Użycie podbelfrowskie lub zamiastbelfrowskie, czyli także autodydaktyczne
-1.jpg)
-2.jpg)
.jpg)
.jpg)
-1.jpg)
.png)
-1.jpg)
%201936-1942,%20Band%204%20(1938),%20Seite%20853.png)
%201936-1942,%20Band%204%20(1938),%20Seite%20641.png)
%20%E2%80%94%20''Trzask%C3%B3wka''%20przedwojenna,%20tom%202,%20rok%201927,%20ekstrakcja%20TXT.png)
.png)
