O tym, jak pewien adiunkt z „wysrolu” radionuklidowo bardzo mocno narozrabiać raczył

zapasowy mirror z okładeczką

 

Późny Gierek, Kraków, zawiła kłótnia rodzinna, dogłębna swada małżeńska z zazdrością, paranoją i potężnymi kłopotami mieszkaniowymi w tle, a także niestety choroba, morderstwo, samobójstwo, czyli aż dwa trupy, cała garść sierot, „świecący w ciemności” dziadek, kończąca się skala na dozymetrach, skuwanie tynków, zrywanie podłóg, dekontaminacja całej rodziny, mnóstwo niedomówień, wątków, wątpliwości oraz znaczne poruszenie ówczesnego społeczeństwa. 

Historia już dziś zapomniana i warta przypomnienia. Zapraszam do zapoznania się z moją ulubioną lekturą z jasnego i (jak dla mnie akurat bardzo) pogodnego PRL-owskiego dzieciństwa. 

 

autorzy tekstu: Ewa Juńczyk i Mariusz Ziomecki

digitalizacja: Marcin Perliński

Druty i kable, czyli średnica, przekrój, AWG, SWG ...

Mam takie rzeczy zanotowane na okładkach większości swoich licznych zeszytów ze schematami i muszę przyznać, że dość często z tego korzystam, bo ta nowa jewropejska/gejropejska/globalizacyjna neomoda na podawanie przekroju zamiast łatwiejszej do "ogarnięcia" mózgiem oraz suwmiarką średnicy każdorazowo doprowadza mnie do szewskiej pasji:

 

bezpiecznik 3A (690 W przy 230 V) to zalecany przekrój przewodu 0.75 mm², czyli Ø 1.1 mm

bezpiecznik 6A (1.38 kW przy 230 V) to zalecany przekrój przewodu 1 mm², czyli Ø 1.15 mm

bezpiecznik 8A (1.84 kW przy 230 V) to zalecany przekrój przewodu 1.5 mm², czyli Ø 1.4 mm

bezpiecznik 16A (3.68 kW przy 230 V) to zalecany przekrój przewodu 2.5 mm², czyli Ø 1.82 mm

bezpiecznik 25A (5.75 kW przy 230 V) to zalecany przekrój przewodu 4 mm², czyli Ø 2.3 mm

 

Oczywiście posługiwanie się jeszcze (troszkę) grubszym drutem będzie zawsze wskazane. Jak pewnie zauważyliście nie jest to apteka i obliczenia/przybliżenia wcale nie muszą być podawane z nadmierną dokładnością/ilością miejsc po przecinku.

Średnica kabla przy napięciu 12V i mocach na poziomie kilku kilowatów powinna być do 10 ... 12 razy większa w stosunku do tego, czego używamy dla napięć rzędu 230 V). Taki przewód nie powinien przekraczać długości około 80 cm, a jeśli miałby być dłuższy, to musiałby być jeszcze grubszy!!!

UWAGA!!! WSZYSTKO ROBISZ NA WŁASNE RYZYKO!!! 

ZALECAM ZAWSZE KONSULTOWAĆ SIĘ Z ELEKTRYKIEM!!!

KOBIETY PODOBNOŻ ZNAKOMICIE WIEDZĄ, ŻE Z CH... I Z PRĄDEM ŻARTÓW NIE MA!!! 

PRĄD ELEKTRYCZNY NAPRAWDĘ MOŻE ZABIĆ CZY OKALECZYĆ CZŁOWIEKA, A NAWET SFAJCZYĆ BUDĘ!!! 

 

 powyższość zamirrorowana niezbędnikowo

BARDZO POTRZEBNA TABELA KONWERSJI JEDNOSTEK

Może się komuś przyda.

(Marcin Perliński)

Ukraiński (lub rosyjski) fonetyczny układ klawiatury dla Windows XP, Vista oraz 7 (gotowe sterowniki samoinstalujące)

Pisanie na oryginalnej typowej klawiaturze ukraińskiej (lub rosyjskiej) w układzie standardowej maszyny do pisania jest dla obcokrajowców niewątpliwie ogromnie niewygodne, bo znaki, których "na chłopski rozum" oczekujemy pod danym klawiszem, po prostu wcale się tam nie znajdują. Musielibyśmy dokupić odrębną klawiaturę ukraińską/rosyjską lub specjalne nakładki na naszą typową "polską" standardową klawiaturę angielską, a potem jeszcze mozolnie się uczyć całkowicie nowego układu. 

Na szczęście istnieje tak zwany układ fonetyczny, który dla ludzi posługujących się alfabetem łacińskim jest ogromnym ułatwieniem, bo bazuje na koncepcie fonetycznym, czyli "chłopskorozumowym", zawierającym tylko minimalną ilość nietypowości, do których bardzo szybko można się przyzwyczaić.

Gotowy sterownik dla XP, Visty oraz "siódemki" pobierzemy z tej oto strony (zapasowy awaryjny mirror samego sterownika w postaci paczki "zararowanej" zassiemy sobie natomiast tutu).

Po rozpakowaniu archiwum skompresowanego wystarczy odpalić "setup", zatwierdzić administracyjnie naszą zgodę na ingerencję w system, by po chwili mieć już ukraińską klawiaturę fonetyczną dostępną w "winzgrozie" i od razu uaktywnioną na poziomie paska wyboru języka klawiatury (w prawym dolnym rogu ekranu, tuż obok zegara), skąd przy pomocy lewego klawisza myszki będziemy mogli go sobie wybierać. Alternatywne wygodne "bezmyszowe" przełączanie między układami PL/UK (i dowolnymi dalszymi, o ile mamy je na liście preferowanych układów klawiaturowych) osiągniemy poprzez równoczesne naciśnięcie klawiszy lewy SHIFT oraz lewy ALT.

Ukraiński układ fonetyczny przedstawia się następująco:

zapasowy mirror z możliwością
znacznego powiększenia

 

Osoby zainteresowane analogicznym fonetycznym układem rosyjskim (яверты) korzystają z tego rozwiązania, a sam układ będzie wyglądał (z grubsza) następująco:

zapasowy mirror z możliwością
znacznego powiększenia

 

Uff, jak to dobrze, że od roku 2006 posługuję się tylko i wyłącznie Linuksem, który dysponuje już od dawna alternatywnymi układami fonetycznymi i niczego tamże nie trzeba doinstalowywać.

Niniejszy blogowpis powstał przy okazji pomocy znajomemu, który potrzebował pisać po ukraińsku na Windows 7 Ultimate (64 bity). Zaprezentowane powyżej układy oraz sterowniki działają oczywiście również na wersjach 32-bitowych.

Nie pytajcie mnie natomiast, jak to wygląda w nowszych Windowsach typu 8 czy 10/11, bo nie mam do nich dostępu, a moi znajomi również ich nie posiadają.

Życzę zatem miłego klawiaturowania!

Marcin Perliński

Zgubiłeś kartę Moja Biedronka? Nie ma problemu, bo sam zrobisz nową! Genarator kodu kreskowego EAN-13 pomoże!

Potrzebny Ci fizyczny papierowy lub wirtualny cyfrowy/telefonowo-ekranowy duplikat Twojej karty Moja Biedronka, bo nie masz już oryginału, bo Ci się zniszczył lub zgubił, a nie lubisz kasjerce gębą swojego numeru telefonu podawać? 

No to robimy samemu tak oto:

Dowiedz się, jaki masz numer karty MB. Może sobie to zapisałeś w dniu, w którym ją rejestrowałeś/aktywowałeś i wtedy jest najmniejszy problem. Może się jednak także zdarzyć, że numeru karty MB nie pamiętasz i wtedy trzeba będzie się automatycznie internetowo/telefonicznie dowiedzieć, jaki on jest (robimy to pod tym adresem z wykorzystaniem funkcji "Nie pamiętam numeru karty").

No to teraz wchodzimy na stronę https://barcode.tec-it.com/en/EAN13 i na podstawie numeru karty generujemy sobie kod kreskowy zgodny ze składnią/sumą kontrolną w międzynarodowym przemysłowo-handlowym standardzie EAN13:

 

zapasowy mirror z możliwością znacznego powiększenia

Pobrany kod kreskowy można wydrukować lub nawet zrobić fotkę/screenshota. Proponuję tak sobie toto przyciąć/poskalować, aby przypominało rozmiarem/proporcjami oryginalną kartę MB lub brelok MB. Nadmieniam przy okazji, że powyższy numer karty oraz kod kreskowy to jedynie przykład nie odnoszący się do "biedronkowej" rzeczywistości (ale spełniający podstawowe wymogi składni/sumy kontrolnej EAN-13, bez których generator nie zadziała).

No i teraz wystarczy machnąć kawałkiem papieru, tekturki lub ekranem telefonu przed czytnikiem kart/breloków MB. Działa nawet w przypadku nie-smartfonów (bo ja osobiście srajfona na  przykład ciągle nie posiadam, a tylko starożytnego „ficzerfona“ pod tytułem Nokia 220).

Osoby bardziej zaawansowane mogą alternatywnie spróbować skorzystać z na przykład dodatkowego javowego/komputerowego rozwiązania offline (lub poprzez zapasowy mirror z plikiem *.jar). Rozwiązanie offline wymaga oczywiście odpowiedniego środowiska uruchomieniowego, np. JRE. Aha, gdyby programik jBarcode się buntował i po naciśnięciu klawisza OK nie chciał wygenerować kodu, to należy skasować ostatnią cyfrę i jeszcze raz nacisnąć OK ---> wtedy wszystko się uda, bo jBarcode pamięta ostatni wprowadzony numer kodowy i wygeneruje go poprawnie (łącznie z ostatnią cyfrą, którą przed momentem skasowaliśmy).

UWAGA!!! WYGENEROWANIE KODU KRESKOWEGO I POSŁUGIWANIE SIĘ NIM UPRAWNIA CIĘ JEDYNIE DO KORZYSTANIA Z AKTUALNYCH ZNIŻEK I PROMOCJI, ALE MOŻE WYKLUCZYĆ CIĘ Z UDZIAŁU W KONKURSACH ORGANIZOWANYCH PRZEZ BIEDRONKĘ, BO NIE WIADOMO, CZY NA PODSTAWIE KODU KRESKOWEGO CZY NAWET NUMERU TWOJEJ KARTY MOJA BIEDRONKA BĘDZIESZ MÓGŁ FAKTYCZNIE ODEBRAĆ WYGRANĄ NAGRODĘ. WARTO WIĘC ROZWAŻYĆ UNIEWAŻNIENIE STAREJ KARTY MB I WYROBIENIE NOWEJ POPRZEZ KONTAKT Z INFOLINIĄ (TEL. 22 205 3 400).

 

Życzę zatem miłego generowania!

(Marcin Perliński)

Kartoteka z Windowsa 3.11 — nostalgicznie i wspomnieniowo, a nawet nadal używalnie

O tym małym wdzięcznym programiku można sobie poczytać np. na angielskiej lub niemieckiej Wikipedii. 

Po raz pierwszy program zadebiutował w Windowsie 1.0 (z bardzo ładnym zresztą kolorowym interfejsem, z którego w późniejszych wersjach zrezygnowano). Było toto na przykład składnikiem systemu operacyjnego Windows 3.11, ale Kartotekę dołączano między innymi także do płyt instalacyjnych Windowsa 98 SE oraz Windowsa ME (w tym pierwszym przypadku z bardzo kłopotliwym "ręcznym" wydobyciem pliku cardfile.exe z archiwów CAB poprzez wbudowane w "dziewięćdziesiątkę ósemkę" narzędzie pomocnicze sfc.exe, wywoływane z menu "Uruchom" poprzez ręczne wklepanie frazy sfc.exe oraz potwierdzenie "enterem"). 

Nie brakuje także licznych miejsc w sieci, skąd można Kartotekę pobrać, aby wrócić do wspomnień i być może nawet z niej nadal korzystać. Współcześni programiści zadbali również o możliwość wygodnego importu starych baz danych w formacie CRD, a nawet stworzyli działające konsolowo narzędzia/skrypty do "zasysania" naszych dawnych kartotek oraz kolejne forki/przeglądarki działające nawet na najnowszych 64-bitowych systemach operacyjnych (przed próbą importu proszę jednakże bezwzględnie wykonywać kopie zapasowe, aby nie stracić naszych dawnych oryginalnych danych). 

Kartoteka ma ograniczone możliwości magazynowania rekordów: maksymalnie do 1260 kart, do 39 znaków w każdym indeksie (= górny pasek identyfikacyjny każdej z kart) oraz do 40 znaków w każdej z dostępnych 11 linii tworzących tzw. body karty, co przekłada się na 440 znaków w body każdej karty. Maksymalny rozmiar pliku CRD nie może przekroczyć 64 kB, co oznacza, że Kartoteka nadaje się idealnie do tworzenia baz teleadresowych o pojemności setek kart, wzgl. innych podobnych i niezbyt obszernych zastosowań (baza uczniów, ocen, katalog kolekcjonera, spis książek, płyt itd. itp.). Program wyposażono w możliwość osadzania grafik oraz funkcję wybierania numeru telefonu, o ile komputer był wyposażony w modem i mieliśmy na łbie headset, wobec czego znalazł niegdyś nawet zastosowanie w licznych call centrach, głównie w USA).

Kartotekę można uruchamiać na systemach Windows w wersjach 3.11, 95, 98, XP oraz Vista. Czy uda się to odpalić na nowszych typu Windows 7, 8, 10 czy 11, to nie wiem, bo nie mam jak sprawdzić, gdyż od roku 2006 na moich komputerach nie stosuję systemów Microsoftu, jednakże przypuszczam, że mogą być z tym problemy (zwłaszcza w wydaniach 64-bitowych). Osobiście kartotekę uruchamiam w (spolszczonym) Puppy Linuksie Precise 5.6.1 poprzez Wine 1.4, przy czym sugeruję, aby programik odpalać raczej z poziomu menadżera Winefile (w konsoli wpisujemy słowo winefile):

 

dodatkowy mirror z możliwością znacznego powiększenia

  

Uruchomiona kartoteka z przykładową mini-bazą naszych 16 województw wygląda tak:

dodatkowy mirror z możliwością znacznego powiększenia

 

A spis treści anglojęzycznej pomocy tak:

dodatkowy mirror z możliwością znacznego powiększenia

 

Obsługa programu jest dość intuicyjna i powinna objaśnić się sama po krótkim "pobawieniu się", np. w oparciu o stworzony przeze mnie do celów demonstracyjnych przykładowy plik WOJEW.CRD, dołączony do dostępnej poniżej paczuszki ZIP:

paczuszka ZIP

Powyższe archiwum zawiera przykładową kartotekę, przykładowy wydruk bazy danych w postaci pliku PDF (poprawiłem trochę marginesy poprzez opcje układu strony dostępne z poziomu menu Plik programu Kartoteka) oraz oczywiście pliki wykonywalne w wersji polskiej, angielskiej i niemieckiej.

Życzę wszystkim miłego wspominania i użytkowana!

(Marcin Perliński)

 

 

 

 

 

 

 

Aleksandra Puszkina wiersz "Зимний вечер" — tego na pamięć uczyła się jeszcze moja Mama

Tego oto czegoś na pamięć uczyła się jeszcze w liceum moja Mama, Elżbieta Perlińska (wtedy jeszcze jako Elżbieta Nicoś), a było to w okolicach połowy lat sześćdziesiątych XX wieku (w II LO w Dzierżoniowie u prof. Marii Hołowińskiej).

 

Зимний вечер

автор: Александр Сергеевич Пушкин (1799—1837)



Буря мглою небо кроет,
Вихри снежные крутя;
То, как зверь, она завоет,
То заплачет, как дитя,
То по кровле обветшалой
Вдруг соломой зашумит,
То, как путник запоздалый,
К нам в окошко застучит.

Наша ветхая лачужка
И печальна и темна.
Что же ты, моя старушка,
Приумолкла у окна?
Или бури завываньем
Ты, мой друг, утомлена,
Или дремлешь под жужжаньем
Своего веретена?

Выпьем, добрая подружка
Бедной юности моей,
Выпьем с горя; где же кружка?
Сердцу будет веселей.
Спой мне песню, как синица
Тихо за морем жила;
Спой мне песню, как девица
За водой поутру шла.

Буря мглою небо кроет,
Вихри снежные крутя;
То, как зверь, она завоет,
То заплачет, как дитя.
Выпьем, добрая подружка
Бедной юности моей,
Выпьем с горя; где же кружка?
Сердцу будет веселей.



(1825)

 

 alternatywny mirror z możliwością pobrania pliku "widełowego"

 

Powyższość deklamuje Igor Władimirowicz Kwasza (И́горь Влади́мирович Кваша́), 

znany radziecki/rosyjski aktor teatralny i filmowy oraz reżyser (1933—2012).

A tutu jeszcze tekścior w "pedeefku" oraz jako źródłowe ODT.

Życzę wszystkim miłego wspominania.

(Marcin Perliński)

Nyską na Saharę, skan z "Ekspresu Reporterów" 10/1979

Organizował toto uniwer w Gdańsku (studenci ostatniego roku ekonomiki produkcji; towarzyszył im dziennikarz, który to dokładnie, wręcz "aż do bólu", opisał – nawet się trochę dziwię, że im to cenzura tak lekko przepuściła).

Wakacje 1978 lub 1979 (to by trzeba dokładnie ustalić, bo z tekstu akurat jednoznacznie nie wynika). Normalny świat, normalne auto i normalni ludzie. Pojazd użyczony przez fabrykę: nowiutki, seryjny, pachnący i niemodyfikowany pod kątem ekspedycji (producent dorzucił jedynie całe mnóstwo części zamiennych – z zapasową skrzynią biegów włącznie, jednak te dodatki na szczęście okazały się właściwie niepotrzebne). Nyska bardzo dała radę. Dotarli do najgorętszego punktu Sahary. I wrócili do Polski. Bez klimy. Szacun.

 

plik tutu:

https://yadi.sk/i/jp3amSh_3NFfWY

Życzę miłej lektury!

Marcin Perliński