Uruchomiłem pomyślnie na kawałku dykty (plecki od szafy), odrobinie drutu z silnika spalonego odkurzacza plus wtyczce antenowej i pięciu metrach najtańszego koncentryka (w Brico za 15 PLN). Długości ramion dla Ślęży: VHF 40.5 cm, UHF 12.85 cm. Jest odbiór pokojowy wszystkich multipleksów w pomieszczeniu ceglanym na pierwszym piętrze, odległość od nadajnika jakieś 16 km w linii prostej. Licząc długość ramienia dzielimy liczbę 300 przez częstotliwość w megahercach, a otrzymany wynik dzielimy przez cztery. Zakres UHF liczymy na zasadzie średniej, przedział VHF na zasadzie dokładnego wyliczenia.
Szczegóły oryginalnego pierwotnego wzorcowego i starannego wykonania w tymże materiale jutubnym. Moja adaptacja jest bardziej partacka i korzysta z czterech drutów dla każdego subramienia (dwa skręcone na awersie dykty plus dwa takie same na rewersie dykty — mamy więc dwa pełne zwoje dla każdego ramienia). Każde ramię daje nam dwa zakończenia przewodów (czyli razem osiem sztuk). Cztery prawe zlutowane razem i do ekranu, a cztery lewe też zlutowane razem i do centralnej żyły. Odległość między ramionami jakieś 2 ... 3 cm, odległość między dziurkami, z których wyłażą zakończenia przewodów około centymetra. Końcówki przyłączeniowe są oczyszczone z emalii, zlutowane i ułożone w taki sposób, aby uzyskać kształt podobny do tego, co LabFun osiągnął poprzez zastosowanie małej płytki drukowanej (odtworzenie oryginalnego kształtu daje nam wstępną symetryzację). Takie układy dopasowujące impedancję były kiedyś powszechnie stosowane w radzieckich kolorowych przenośnych OTV "Elektronika". Odtworzyłem więc z grubsza ścieżki PCB układające się w kształt "][".
Fotka przedstawiająca rewers dykty, dykta lekko się ugięła na skutek naciągu drutów, długość mojej dykty około 85 centymetrów:
Odbiór VHF jest poprawny mimo faktu, że Ślęża kanał szósty wypluwa z polaryzacją pionową, a moja antena jest ustawiona dla polaryzacji poziomej.
Moje notatki do wyliczenia (dla Ślęży):
Zachęcam do wykonania!
(Marcin Perliński)
-1.jpg)
-2.jpg)
.jpg)
