poniedziałek, 27 lipca 2026

Odbiornik superreakcyjny 27 MHz AM/FM z podwyższoną czułością

Koncepcja opracowana przez W. Ułanowa z Moskwy. Czułość w najgorszym wypadku to pojedyncze mikrowolty, a przy porządnym zestrojeniu jeszcze lepsza (może nawet nieznacznie poniżej jednego mikrowolta). L2/L3 wymagają pokombinowania — realizacja najprawdopodobniej z rdzeniem dostrojczym. Autor na schemacie zaznaczył rdzeń dostrojczy, a w tekście towarzyszącym pierwotnej publikacji nie ma o nim ani słowa, więc trzeba będzie to sprawdzić w praktyce. Moim skromnym zdaniem rdzeń wkręcony na odpowiednią głębokość, aby uzyskać dokładny rezonans 27 MHz (zarówno na wyjściu wzmacniacza wielkiej częstotliwości, jak i na wejściu detektora superreakcyjnego), powinien być bezwzględnie i obowiązkowo użyty, ponieważ z podstawami fizyki, podobnie jak z koniem, raczej nie warto "się kopać".

wstępna symulacja indukcyjności cewki L3
czyli z rdzeniem o współczynniku przenikalności magnetycznej na poziomie około 2 spokojnie się wstroimy (a jeśli masz rdzeń z wyższym "µ", to go wkręcisz tylko kawałek lub se ewentualnie nawiniesz trochę mniej zwojów na L3, ale to drugie rozwiązanie jest raczej gorsze, bo byśmy trochę popsuli przełożenie impedancji L2/L3)

Osoby bardziej doświadczone radiotechnicznie mogą  próbować  "dopieścić" rezonans w obrębie cewki L1, tworząc pełnoprawny równoległy obwód strojony, dzięki czemu czułość tego odbiornika może zostać poprawiona do poziomów nawet poniżej jednego mikrowolta.

Oryginalny materiał źródłowy tutuż.

 

(Marcin Perliński) 

Tego RX-a 27 MHz żem kiedyś był za młodu zmontował i mogę nawet zarekomendować

 

Описание схемы: 
 
Детекторный приемник обладает низкой чувствительностью, поэтому в некоторых случаях может оказаться полезным сверхрегенеративный приемник, схема которого приведена на рис. 3.3. Такой приемник обладает чувствительностью 10...20 мкВ и позволяет принимать Си-Би станции в режиме AM на расстоянии до 1 км.  

На транзисторе VT1 собран собственно сверхрегенеративный детектор. Он одновременно обеспечивает усиление высокочастотного сигнала и его детектирование. В коллекторной цепи транзистора VT1 включен контур L1C3, настроенный на частоту принимаемого сигнала. Этот контур является единственным селективным элементом приемника, поэтому его избирательные свойства невысоки. Для контрольного приемника это скорее достоинство, чем недостаток — без дополнительных настроек можно принимать несколько каналов. Через конденсатор С1 к контуру подключена антенна. В качестве антенны используется провод длиной около 50 см.  
 
 
Kiedyś zrobiłem toto własnoręcznie, więc sprawdzone. 
 
Cewka L1 około 0.73 mikrohenra — najlepiej wykorzystać jakąś fabryczną 7x7 (trochę nędznawa dobroć "Q") czy 12x12 (rozsądna dobroć "Q") lub nawet  "starożytny" korpus (= karkas) od OTV (czarno-białego) "Libra" (rewelacyjnie wysoka dobroć "Q" z uwagi na bardzo dużą średnicę karkasu oraz możliwość nawijania znacznie grubszym drutem, ponieważ miejsca tam "od groma") lub podobnego — i jeśli trzeba, to toto po prostu odpowiednio przezwoić — w taki sposób, aby uzyskać indukcyjność zbliżoną do trzech czwartych mikrohenra lub jednego mikrohenra (= wartość po wkręceniu rdzenia do cewki). Do np. kanału 19 CB dostroimy się pokręcając ferrytowym rdzeniuszkiem w naszej ceweczce, kondziorek do rezonansu w okolicach 47 pF. Odczep na wysokości 1/4 ... 1/3 od górnego "gorącego" końca cewki L1. Wartości elektrolitów i wartości ułamkowe kondensatorów w mikrofaradach. Wartości kondensatorów bezułamkowe w pikofaradach. Przykładowo 0.68 µF to 680 nF, a 0.033 µF to 33 nF, natomiast "51" oznacza 51 pF. Być może ten materiał spowoduje, że nauczysz się samodzielnie "strugać" cewki dla pasma 27 MHz. Osoby najbardziej zdesperowane, które nie mają cewki z rdzeniem, ale dysponują jakimś trymerem, mogą także pójść alternatywnym tropem.

Dławiczek — ma mieć 30 mikrohenrów, gotowy kupny, fabryczny. Można też wziąć sobie np. toroidalny rdzeń/pierścień proszkowy z jakiejś starej świetlówki kompaktowej czy zasilacza impulsowego (np. o średnicy zewnętrznej około 1 cm)  i nawinąć na nim jakieś 10-15 zwojów drutem np. 0.2 mm. Ilość potrzebnych zwojów wykumasz na podstawie liczby AL, jaką ma Twój toroidek, a nieznaną liczbę AL wydedukujesz z tego poradnika. Rdzeniem może też być "lornetka", czyli ferrytowy dwuotworowiec, a prawidła matematyczne będą takie same, jak to się odbywa w przypadku toroidów.

Słuchawki mają być wysokoomowe. Ja słuchałem na membranie piezo (takiej podstawowej, oczywiście bez generatora, patrz foto poniżej), ale powinno także ładnie współpracować z aktywnymi głośniczkami zewnętrznymi do komputera PC (zwłaszcza tymi z wejściem rzeczywiście wysokoomowym i faktycznie mniej kapryśnymi, czyli np. takimi z końca lat dziewięćdziesiątych XX wieku lub dowolnym innym wzmacniaczem audio). Tranzystory dałem jakieś dowolne NPN (u mnie akurat wysokonapięciowe wydłubane ze starego telewizora kineskopowego, z płytki tuż obok podstawki od wyrzutni elektronów kineskopu) — ale pospolity BC547B (lub jeszcze lepiej jego wersja niskoszumna, czyli BC549B lub BC550B) oczywiście także będzie pracować znakomicie (a nawet rozsądniej).  

Polecam ten prosty i dobry odbiorniczek. Z porządną klasyczną zewnętrzną wysoko zawieszoną dipolową anteną drutową (= dipol półfalowy) powinien być w stanie ściągać CB19 z odległości do nawet gruuubo powyżej kilkunastu kilometrów (na starej nieczynnej linii telefonicznej wiszącej między domami oraz z uziemieniem do kaloryfera odbierałem spokojnie tirowców z około 12 km), a na kilkudziesięciocentymetrowym kawałku kabelka odbiera samochodowe CB radia w promieniu do około 1 km (nawet bez uziemienia czy przeciwwagi). Czułość 10 ... 20 mikrowoltów to ciągle "lekka lipa", ale biorąc pod uwagę prostotę tej konstrukcji można być już umiarkowanie ukontentowanym.
 

na takiej membrance piezo żem se słuchał

 

Marcin Perliński (SP6MAJ)

niedziela, 26 lipca 2026

RX superreakcyjny 26 ... 31 MHz, podstawowy, kontrolny

Nic szczególnego, po prostu podstawowy odbiornik kontrolny o czułości zaledwie dziesiątek mikrowoltów, więc do poważniejszych nasłuchów musielibyśmy dopierdyknąć konkretną antenę, może nawet kierunkową, może nawet z dodatkowym wzmacniaczykiem wielkiej częstotliwości (tzw. antenowym), przynajmniej najprostszym aperiodycznym, a jeszcze lepiej ze znacznie trudniejszym do wykonania full rezonansowym

Łyka toto modulację AM, FM i SSB — jak każdy zresztą superreakcyjniak (teoretycznie także CW, choć praktycznie to by była "bida z nędzą"). Dobre dla ludzi, którzy chcieliby mieć na początek jakikolwiek odbiornik dla pasm 10 oraz 11 metrów oraz planują samodzielnie organoleptycznie zasmakować prawdziwej radiokonstruktorki.

Odrysuj se schemata!


(Marcin Perliński)


realizacja praktyczna

zapasior

inny podobny RX, minimalnie czulszy

 jeszcze jeden przetestowany układ 

bardzo znacznie większa czułość 


Klaskomat 5V


Samotranzystorowo, sprawdzona konstrukcja.

Można wysterować przekaźnik 5V, (oczywiście z diodą gasikową) lub optotriaka.

Polecam!

(Marcin Perliński)





sobota, 25 lipca 2026

Elektorskie LW na dwóch LM386-1

C1 i L dobrać sobie pod 225 kHz (za C1 może też być kondensator stały 1 nF lub ciut powyżej, a zwojów drutem DNE 0.1 dajemy 90...100, by odbierać nasze polskie 225 kHz, dostrajamy przesuwaniem antenowego radiowego pręta ferrytowego Ø 10mm w karkasie).

Być może będzie można przerobić również na fale średnie, ale pewności nie mam, bo nie wiem, czy pierwszy (od lewej) LM386 prawidłowo będzie przenosił/wzmacniał powyżej 300 kHz.

Za 1N4148 dałbym germanówkę (np. AAP152) lub "szotkę" impulsową (np. BAT85).

opracowanie: M. Biewer z Elektora (adolfowego), najprawdopodobniej właśnie on we własnej osobie, bo kreska rysująca schemat bardzo mocno charakterystyczna.

Przerysuj se do kajetu, gdyż ponadprzeciętnie ciekawe!


(Marcin Perliński)



Indykator rozładowania akumulatorka 3.7V

  

Przed oddaniem do użycia upewnij się, czy ustalony próg zadziałania jest poprawny i w razie potrzeby "dopieść" wartości rezystorowego dzielnika napięcia.

Fajna prosta automatyka!


Polecam!


(Marcin Perliński) 




Bardzo głośny przenikliwy policyjny buzzer—skrzeczor—kaczor (4011 + MOSFET-N)

W nawiązaniu do innego podobnego układu, który był już wzmiankowany na niniejszym zablogowaniu.

układ redukcji napięcia z diodą Zenera nie jest bezwzględnie obowiązkowy, jeśli używamy 4011 lub radzieckiego/rosyjskiego К561ЛА7 (do dziewięciu woltów pracuje tylko К176ЛА7 i on już faktycznie musi mieć obniżone Uz do 9V max)

Działanie można zobaczyć i usłyszeć tutaj.

Układ nadaje się także na sygnał do hulajnogi elektrycznej lub "drastyczny" dzwonek do drzwi do dużych domów i mieszkań, gdzie przebywają osoby starsze i gorzej słyszące. Głośnik może być nawet z poszarpaną membraną!


Polecam bardzo mocno!


(Marcin Perliński)


zapasior

.